Μην ξεχάσεις γιατί...χάνομαι!

"Δεν είμαι σίγουρη για πολλά πράγματα! Η αντικειμενικότητα, πόσο μάλλον μια αντικειμενική σιγουριά αδυνατεί να ξεχωρίσει μέσα σε τόσες μικρές και θαυματουργές ανασφάλειες. Αναρωτιέμαι συνέχεια τι είναι και τι σημαίνει εμπιστοσύνη και ψάχνω να βρω αν υπάρχει η λέξη αυτή στο λεξιλόγιο μου. Στο δικό σου υπάρχει, αλλά είναι αυτή η ίδια λέξη ή μάλλον έχει αυτό το ίδιο νόημα...; Κι αν ναι, σε θαυμάζω, απλά! Πραγματικά σε θαυμάζω!  Και εξακολουθώ να αδυνατώ... Είναι το ότι είμαι μακρυά σου, φταίει κάποιος ή κάποιοι άλλοι; Δεν ξέρω... πραγματικά και φοβάμαι. Οι άνθρωποι αλλάζουν από λεπτό σε λεπτό, από στιγμή σε στιγμή, από σκέψη σε σκέψη...ω ναι, αλλάζουν, όλοι, ανεξαιρέτως...τρομακτικό! Σκέπασε με, και θα το ξεχάσω αλλά ταυτόχρονα πάρε τη ζαλάδα μου και καν' την χαμόγελο! Γελάς, το ξέρω αλλά εγώ φοβάμαι και τρέμω...κάθε μέρα, όλο και πιο πολύ. Σε παρακαλώ, μην ξεχάσεις επειδή τελείωσε το όνειρο. Μην ξεχάσεις, επειδή ξύπνησες. Μην ξεχάσεις γιατί...χάνομαι!"

WHO SAID...

There is always more to be written

And there is more to be said

Since there is a limit @Twitter

Let's just post-er thoughts through the web

at the streets, in our rooms and watch the sparkles 

of fire.

I didn't...

This Is A MorningTime Story

Δεν ξέρω τι ώρα είναι ακριβώς, αλλά ανοίγω τα μάτια μου σιγά σιγά καθώς νιώθω το σώμα μου να αποζητά την κίνηση. Η αλήθεια είναι πως δεν είμαι και 100% σίγουρη ότι αυτό είναι που συμβαίνει στην πραγματικότητα. Πιθανολογώ ότι και εσύ με έχεις νωρίτερα αγγίξει ή τέλος πάντων το φως από τη μπαλκονόπορτα της οποίας τα παντζούρια δεν έκλεισα έχει κάνει αισθητή την παρουσία του. Η θερμοκρασία πάντως σίγουρα έχει ανέβει και όταν τελικά ανοίγω τα μάτια μου βλέπω τα δικά σου να με κοιτούν με ένα τελείως σοβαροφανές και ταυτόχρονα αγουροξυπνημένο βλέμμα. Ήρθε η ώρα να θέσεις την ερώτηση που σε ταλανίζει τουλάχιστον το τελευταίο πεντάλεπτο και δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο. Τα πράγματα είναι νομίζω σοβαρά και η αγωνία μου κορυφώνεται. Στην ουσία, αρχίζω να σε βλέπω λίγο καλύτερα αλλά και πάλι καταβάλλω υπεράνθρωπες προσπάθειες να κρατήσω τα μάτια μου ανοιχτά για να σ' ακούσω. Αργά ή γρήγορα μου θέτεις το ερώτημα χωρίς να μιλήσεις καθόλου και πριν καλά καλά πάρεις απάντηση (ούτως ή άλλως αδυνατώ) γυρίζεις πλευρό. Εγώ χαμογελάω γιατί δεν μπορώ να γελάσω και συνεχίζω από εκεί που είχα μείνει πριν από αυτό το ευχάριστο διάλειμμα σιωπής.

Αργότερα την ίδια μέρα, είναι η σειρά μου να βασανιστώ με το ίδιο ερώτημα. Υπολογίζω πως έχει περάσει μισή με μία ώρα από τότε που το έθεσες εσύ και δεν το απάντησα εγώ. Τώρα εσύ έχεις τελείως κλειστά τα μάτια σου και εγώ τα έχω γαρίδα. Ξεκινάω να κινούμαι στην ευρύτερη περιοχή του κρεβατιού, χωρίς να σηκώνομαι, προσπαθώντας να σου τραβήξω την προσοχή. Δεν θα αργήσω πολύ να ρωτήσω λοιπόν: "Τι ώρα είναι;" Το καλύτερο κομμάτι είναι ότι δεν θα αργήσεις καθόλου να μου απαντήσεις ότι "είναι 10!", χωρίς καν να ανοίξεις τα μάτια σου!

Να με ερωτευτείς χειμώνα...

Έγραψα σε ένα χαρτί:

" Όλοι οι ανοιξιάτικοι έρωτες είναι ανούσιοι και επισφαλείς, το θέμα είναι να ερωτευτείς χειμώνα."

Και εξήγησα πως την άνοιξη η φύση χαίρεται, η φυση αναπαράγεται εξ' ορισμού και επομένως ένας έρωτας είναι αναμενόμενος. Το χειμώνα δεν υπάρχει ούτε τέτοια προδιάθεση ούτε τόσο ερωτικό περιβάλλον. 

Το χειμώνα οι περισσότεροι άνθρωποι θα ήθελαν να έχουν ερωτευτεί την άνοιξη ή το καλοκαίρι, αν δεν προλάβουν την άνοιξη, και να έχουν έναν άνθρωπο δίπλα τους να τους ζεσταίνει τα πόδια.

Φαντάσου λοιπόν πως είναι να ερωτεύεσαι χειμώνα! Χωρίς τα λουλούδια και τα αρώματα να σε περιτρυγυρίζουν, με τo κρύο και την απογευματινή νύχτα να σε οδηγεί σπίτι... Φαντάσου!

Και τότε, δες πως αξίζει να με ερωτευτείς χειμώνα!

Υ.Γ: Μην ανησυχείς, θα σε ερωτευτώ χειμώνα. Σε ερωτεύομαι χειμώνα...

A friend said that "Love will do"

"When she laughs her heaven's horn"

"Be cruel to me 'cause I'm a fool for you"

"Love is a Laserquest"

Καλή σου νύχτα αγάπη μου

Έμεινε ένα τραγούδι να θυμίζει εσένα, την κιθάρα και το αμάξι σου… πίσω απ' το φως της μουσικής. Να θυμίζει το χαμόγελο σου όσο ωραίο όσο… αργεντίνικο ταγκό! Και παρ' όλο που ποτέ σου δεν με γύρεψες στα αλήθεια... μ' ένα σκοπό χερουβικό… εγώ πιστεύω πως υπάρχει μιαν αλήθεια, που δεν τη ξέρω μόνο εγώ!

Σε άκουσα ευλαβικά για ώρα...για αυτόν τον κόσμο που μισείς...που σε τρομάζει, σε ζαλίζει, σ' αρρωσταίνει, που μακρυά του δεν αντέχεις μια στιγμή. Έπειτα ζήτησα να με πάρεις όπως είμαι, χωρίς παλτό, χωρίς τσιγάρο & ποτό, και ας προσπαθήσουμε να δούμε τι θα γίνει κι ας το γνωρίζω πως εγώ...δεν είμαι αυτός! Μέχρι κι εσύ πίστεψες θα τα καταφέρω, θα το νικήσω το ανυπέρβλητο κενό, γιατί νόμισες...ήμουνα μεγάλος...& ικανός; 

Μα η αλήθεια αγάπη μου στ' αλήθεια είναι μία: ποτέ ένα σπουργίτι δεν θα γίνει αετός!

Οι εποχές έχουν αλλάξει, σκληρός προβλέπεται ο χειμώνας αυτός. Θα κάνει κρύο, θα... ρίχνει χιόνι και εγώ αυτούσια όπως και θέλω θα... πενθώ την ερημιά ενός φιλιού! Έτσι είναι, ότι και να λέμε, ότι κι αν θέλεις, η αλήθεια λέει πως... σαν το ρούχο η αγάπη μας παλιώνει, ξεφτίζει και σκούζει ένα <μπαμ> σαν από ήχο χαλασμένου πιστολιού!

Ναι... για τον κόσμο που μισείς δεν είμαι άλλος

Και φυσικά...για τον κόσμο που αγαπάς δεν είμαι αυτός
Όλοι... νομίζανε πως ήμουνα μεγάλος
Μα το σπουργίτι δε θα γίνει αετός!

Όχι μόνο γιατί δεν μπορεί, αλλά και γιατί δεν θέλει!

Καλή σου νύχτα αγάπη μου!

I need to say something

The start
of being.
Otherwise
the beginning.

The end
of seeing.
How to vet
once hearing.

The sense
of feeling.
No sense,
no feeling.

It is then
the uncomplete,
that I am
that I see
that I feel
&
at the end long for.