Any less real

Μόλις διάβασα

...τη σχέση μας χαρτογραφημένη σε έναν ηλεκτρονικό διάλογο.

Εκεί με οδήγησε μια άλλη σχέση και εκεί υπήρχαν κι άλλες σχέσεις πολλές.
Ένιωσα περίεργα, είχα κάποια κενά και αμφέβαλλα, αλλά δεν άλλαξε τίποτα από αυτά που έμαθα, έχω μάθει και μαθαίνω.

Πόσο εύκολο είναι να γελάς και να δακρύζεις,
πόσο δύσκολο είναι να δακρύζεις και να γελάς!


Πόσο εύκολο είναι να ξεχνάς και να θυμάσαι,
πόσο δύσκολο είναι να θυμάσαι και ξεχνάς!

Πόσο εύκολο είναι να λες το οτιδήποτε και να μη λες τίποτα,
πόσο δύσκολο είναι να μη λες τίποτα και να λες τα πάντα!

Δεν θα ωριμάσω ποτέ, γιατί έχω ωριμάσει ήδη.
Δηλαδή, χτες που προσπάθησα κάτι κατάφερα οπότε μπράβο μου :)

If the sky confuses you, 

well then, nicely done

you figured it out.

A Summary pretty much

Little Dreams

On the pulse of the morning

Read me

"For though the common world is the common meeting ground of all, those
who are present have different locations in it… being seen and being heard
by others derive their significance from the fact that everybody sees and
hears from a different position … Only where things can be seen by many
in a variety of aspects without changing their identity, so that those who
are gathered around them know they see sameness in utter diversity, can
worldly reality truly and reliably appear."

(Arendt, 1989)